Šećer u djetinjstvu mogao bi utjecati na brzinu starenja: Novo istraživanje na više od 54.000 ljudi

Međunarodni tim naučnika, predvođen istraživačicom Yuelan Gao, analizirao je podatke britanske biomedicinske baze UK Biobank, koristeći jedinstvenu historijsku okolnost: ukidanje ograničenja potrošnje šećera u Velikoj Britaniji nakon Drugog svjetskog rata.

Istraživači su uporedili osobe koje su tokom prvih 1.000 dana života, računajući i period trudnoće, bile izložene ograničenoj dostupnosti šećera s onima koje su odrastale nakon ukidanja tih ograničenja.

Rezultati su pokazali da je duža izloženost ograničenoj dostupnosti šećera povezana sa sporijim biološkim starenjem. Ta povezanost bila je izraženija kod žena, a zadržala se i kada su istraživači uzeli u obzir genetsku predispoziciju.

Pored toga, osobe koje su u najranijem životu bile izložene ograničenjima imale su manji rizik od razvoja katarakte i hronične bolesti bubrega u kasnijoj životnoj dobi.

Biološka starost, za razliku od hronološke, odnosi se na pokazatelje stanja i funkcioniranja organizma, zbog čega dvije osobe iste dobi ne moraju imati jednak stepen biološkog starenja.

Autori ipak naglašavaju da istraživanje pokazuje povezanost, a ne dokazuje da je upravo smanjeni unos šećera neposredno uzrokovao sporije starenje.

Nalazi ukazuju na to da prehrambene okolnosti tokom trudnoće i ranog djetinjstva mogu ostaviti trag na zdravlju koji traje decenijama, čak i kada se životne navike kasnije značajno promijene.