Sadio je po jedno drvo dnevno 40 godina, a vlast je za tu šumu saznala tek kad je u nju ušlo stotinu slonova

Majuli je riječno ostrvo na Bramaputri, jedno od najvećih na svijetu.

Rijeka ga desetljećima jede s obala, pa se za sedamdeset godina smanjilo za više od polovine.

Godine 1979, nakon poplava, tada šesnaestogodišnji Pajeng zatekao je na golom sprudu stotine zmija koje su uginule od vrućine, jer nije bilo nijednog stabla u čijoj bi se sjeni sklonile.

Sadnica po sadnica

Počeo je od bambusa, jer je otporan i brzo hvata korijen.

Radio je sam, svaki dan, punih 40 godina, bez ičije podrške i bez ikakvog plana na papiru.

Kada je stigao do vrsta kojima treba više njege, nosio je vodu ručno i pravio jednostavne konstrukcije od bambusa iznad sadnica, da bi voda kapala postepeno.

Napustio je školovanje da bi imao vremena za to.

Slonovi koji su otkrili šumu

Godine su prolazile, a šuma je rasla toliko da se sama počela obnavljati, jer su stabla davala sjeme.

Vlasti za nju nisu znale.

Saznale su tek 2008, kada je krdo od oko stotinu divljih slonova ušlo u tu šumu i tako otkrilo da ona uopšte postoji.

Danas se slonovi tu redovno zadržavaju po nekoliko mjeseci godišnje, a u toj šumi je okoćeno i desetak mladunaca.

Za njega je to bio i dokaz da je posao uspio, jer se šuma više nije mogla sakriti.

Šta u njoj danas živi

Šuma se zove Molai, po njegovom nadimku, i ima oko 550 hektara.

Veća je od Central parka u Njujorku.

U njoj žive bengalski tigrovi, indijski nosorozi, jeleni, majmuni i preko tri stotine vrsta ptica, a bambus pokriva preko 300 hektara.

Pajeng je 2015. dobio Padma Šri, jedno od najviših državnih priznanja u Indiji, a 2012. su ga na univerzitetu u Delhiju prozvali šumskim čovjekom Indije. I dalje sadi, a najavio je da namjerava pošumiti još nekoliko hiljada hektara duž obale iste rijeke.