Zemlja u kojoj se fudbal još ne igra: Imaju samo jedan teren od pijeska

Na ovom pacifičkom ostrvu fudbal gotovo da i ne postoji. Nauru nikada nije imao reprezentaciju koja je odigrala zvaničnu međunarodnu utakmicu, a u zemlji postoji samo jedan teren, napravljen od tvrdog pijeska, piše BBC.

Iako vlada veliko interesovanje za utakmice engleske Premijer lige, a djeca nose dresove Lionela Messija i Cristiana Ronalda, pokušaji da se fudbal zaista zaigra uglavnom nailaze na podsmijeh. Izuzetak je australski fudbal, koji je daleko najpopularniji sport na ostrvu.

Zemlja koja želi promijeniti svoju priču

Situacija bi se ipak mogla promijeniti zahvaljujući grupi volontera koju predvodi Charlie Pomeroy, nekadašnji igrač britanske fudbalske akademije. Njihov cilj je da razviju fudbal u zemlji koja je nekada bila najbogatija na svijetu po glavi stanovnika, a danas u velikoj mjeri zavisi od strane pomoći i ima jednu od najvećih stopa gojaznosti u svijetu.

Fudbalski savez Naurua na društvenim mrežama čestitao je novim svjetskim prvacima i poručio da se nada kako će „jednog dana biti na mjestu Španije“. Iako taj san djeluje daleko, na ostrvu se postavljaju prvi temelji za razvoj sporta u državi koja za sebe tvrdi da je posljednja na svijetu bez seniorske fudbalske reprezentacije.

Komplikovana prošlost

Nauru je i ranije pokušavao razviti fudbal, ali ovaj sport nikada nije zaživio. Najbliže međunarodnom nastupu bio je 1994. godine, kada je igrao protiv ekipe doseljenika sa Solomonskih Ostrva, te 2014. godine protiv tima izbjeglica.

Historija ove države dijelom objašnjava zašto najpopularniji sport na svijetu nije uspio privući veći broj igrača.

Nauru se nalazi u Tihom okeanu, oko 4.000 kilometara sjeveroistočno od Australije. Nekadašnje bogatstvo stekao je zahvaljujući velikim nalazištima fosfata nastalim od fosilizovanog ptičijeg izmeta.

Nakon sticanja nezavisnosti 1968. godine i iscrpljivanja rudnih bogatstava, zemlja je ostala opustošena. Veliki dijelovi unutrašnjosti postali su nenastanjivi i gotovo neupotrebljivi za poljoprivredu.

Danas većina od oko 12.000 stanovnika živi uz obalu, dok klimatske promjene i rast nivoa mora dodatno ugrožavaju opstanak ove države.

Zbog neplodnog zemljišta Nauru uvozi više od 90 posto hrane, uglavnom industrijski prerađene, zbog čega je oko 69 posto stanovništva gojazno, a približno 40 posto boluje od dijabetesa tipa 2.

San o prvoj reprezentaciji

Nauru će 2028. godine biti domaćin Mikronezijskih igara, multisportskog takmičenja koje uključuje i fudbal, što predstavlja priliku da se zemlja kroz sport predstavi svijetu u drugačijem svjetlu.

„Pokušavaju promijeniti sliku o zemlji nabolje i uključiti se u više sportova“, kaže Charlie Pomeroy, tehnički direktor Fudbalskog saveza Naurua i jedan od osam volontera koji rade na razvoju fudbala.

„Žele da ljudi zemlju vide u pozitivnijem svjetlu, a ne kao predmet šale.“

„Bilo da je riječ o fudbalu, australskom fudbalu, ragbiju, košarci, kriketu ili dizanju tegova, dovoljno je učestvovati u izgradnji zdravijeg Naurua.“

„Pošto volim fudbal, najbolje znam pomoći upravo kroz taj sport.“

Plan za razvoj fudbala

Pomeroy iza sebe već ima iskustvo razvoja fudbala u Kambodži i Indiji, a sada želi isto postići i na Nauruu.

Volonteri su pokrenuli kampanju kojom žele osigurati da svako dijete uzrasta od četiri do 14 godina dobije fudbalsku loptu. Riječ je o oko 2.000 djece, a u distribuciji će učestvovati crkve i svih 11 škola na ostrvu.

Za razliku od ranijih pokušaja organizovanja pojedinačnih utakmica, novi projekat fokusiran je na dugoročni razvoj.

„Hajde da na ovom ostrvu stvorimo kulturu fudbala ili sporta i pomognemo joj da se razvije. Hajde da izgradimo cijeli sistem, a ne da organizujemo samo pojedinačne utakmice.“

„Moj lični san je da prvu međunarodnu utakmicu Naurua odigraju osamnaestogodišnjaci koji su prošli kroz naš sistem.“

Samo jedan teren

Jedan od najvećih problema predstavlja nedostatak prostora za igranje.

Na ostrvu trenutno postoji samo jedan prašnjavi teren napravljen od fosfata i usitnjene zemlje, dok se razmatra mogućnost izgradnje novih ili korištenja zatvorenih terena.

Pomeroy ističe da cilj nije nametnuti fudbal, već kroz sport pomoći zajednici.

„Životne lekcije koje naučite kroz fudbal ne odnose se samo na teren, pobjede i poraze.“

„Tu su prijateljstva koja stvarate, učenje skromnosti, briga o tijelu i sposobnost da ustanete kada padnete.“

„Vidio sam kako je fudbal mijenjao ljude širom svijeta. To je san i za Nauru.“

„Ako bismo za pet godina ponovo razgovarali, iskreno vjerujem da bismo imali seniorsku reprezentaciju sastavljenu od igrača starih 18, 19 i 20 godina.“

„Ako mi za 20 godina neko s Naurua priđe i kaže: 'Moj život se promijenio zahvaljujući fudbalu i ovom razvojnom programu', to bi bilo ostvarenje najvećeg sna.“

Stanovnici se još uvijek smiju fudbalu

Volonter Tyrone Daye kaže da stanovnici Naurua i danas s podsmijehom gledaju na fudbal.

„Posmatraju ih i pomalo im se smiju jer ne razumiju igru i smatraju je smiješnom.“

Dodaje da želi da fudbal jednog dana bude jednako popularan na Nauruu kao i u drugim pacifičkim državama.

„Mnoge druge pacifičke ostrvske države imaju veoma dobre fudbalske ekipe i taj sport njihove stanovnike čini sretnim.“

„U tim zemljama fudbal je veoma popularan. Želim da tako bude i na Nauruu.“

Danas Fudbalski savez Naurua ima zvaničnu internetsku stranicu na kojoj predstavlja svoje planove i prodaje dresove reprezentacije kako bi prikupio sredstva za razvoj fudbala.

Iako se projekat suočava s brojnim izazovima, njegovi pokretači vjeruju da bi upravo na ovom malom ostrvu jednog dana mogla zaigrati prva zvanična reprezentacija.

╰┈➤ Program N1 televizije možete pratiti UŽIVO na ovom linku kao i putem aplikacija za Android /iPhone/iPad